صادق بن جعفر بن محمّد - عليهما السلام - در تفسير آيت گفت : قل اطيعوا اللَّه فيما امركم و الرّسول فيما اكّد عليكم فان تولَّوا عن ولايتنا فانّ اللَّه لا يحبّ الكافرين بالآيات فينا انّ اللَّه اصطفي آدم و نوحا للولاية و لم يصطف اولادهما و آل ابراهيم و ال عمران ردّا على اوس ( 1 ) ، گفت : طاعت خداى داريد ( 2 ) در آنچه فرمود ، و طاعت رسول را در آنچه مؤكّد كرد بر شما اگر بر گرديد ( 3 ) از ولايت ما . خداى دوست ندارد كافران را به آياتى كه در حقّ ماست . خداى تعالى آدم را و نوح را برگزيد و فرزندان ايشان را برنگزيد ، و آل ابراهيم و آل عمران را برگزيد ردّ بر اوس ( 4 ) تيمى . و معنى اين آيات [ 418 - پ ] نظم نمىپذيرد تا سبب نزول او معلوم نمىشود ، و مخالفان [ ما ] ( 5 ) تا اين قول نبايد گفتن ، از ظاهر عدول كردند و گفتند : مراد به آل ابراهيم خود ابراهيم است ، و به آل عمران خود عمران است و بيتى آوردند : و لا تبك ميتا بعد ميت احبّه علىّ و عبّاس و آل ابي بكر يعنى ابا بكر . و خلاف نيست كه ظاهر قرآن رها نكنند الَّا عند ضرورتى ، و لا ضرورة ههنا الَّا نصب العداوة لآل محمّد ، پس آيت را حمل بر ظاهر بايد كردن . * ( إِنَّ اللَّه اصْطَفى ) * ، و هو افتعل من الصّفوة و هى الاختيار « ط » ( 6 ) مقلوب است از « تاى » افتعال براى مطابقت « صاد » را . و « اصطفي » و « اجتبى » و « اختار » ، به يك معنى باشد . * ( آدَمَ ) * ، برگزيد آدم را كه ابو البشر است ، نوح را كه شيخ الانبياست و اولوا العزم است و مبعوث به كافّه خلق ، و آل ابراهيم و هو محمّد - صلَّى اللَّه عليه و على آله - و اين به او اوليتر است كه از ميان اينان لقب مصطفي او راست - صلوات اللَّه عليه و على آله . * ( وَآلَ عِمْرانَ ) * ، قولى آن است كه : مراد موسى بن عمران است ، و قولى دگر آن است كه در اخبار اهل البيت است و تفاسير ايشان كه : مراد به ال عمران امير المؤمنين

--> ( 1 ) . مب ، مر : اويس . ( 2 ) . دب ، مب : دارى / داريد . ( 3 ) . دب ، آج ، لب ، مب : برگردى / برگرديد . ( 4 ) . مب ، مر : اويس . ( 5 ) . اساس : ندارد ، دب : را ، با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد . ( 6 ) . اساس ، مب : تا ، با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد .